Tekst: Ingvar Moe / Musikk: ?yvind Staveland

N?r verdo bler dumme,s? leita
eg fram n?ken gode ting;
Ein st?vete blom i ei veita,
ein m?se som fyke i ring.

Ein m?ne e go' n?' han velta
p? ryggen og slappe av,
og f?llte drops mens di smelta,
ei velstelte, gammadle grav.

Og ungar e og' n?r di grine,
ein hund n?' du kjeme him,
ei kalde pils e vel fine?
Og s? e eg s? glad i rim.

Eg lika regnet som sipa
n? regnet e mildt og lett,
ei nyrensa, snille pipa,
og noken som helde meg tett.

Har du sitt kossen Drammen lyse
p? vei fra Oslobes?k?
Eg lika pyttar som fryse,
og sursild med masse l?k.

N?' jevedl slite og streva
seg inn i meg gong p? gong
s? vidt att' eg v?ge leva,
d? laga eg ein toskjen song.

D'e hjelp i ein blom og ein m?se,
ein m?ne, ei grav og ein hund,
og f?lte drops i ein p?se
di tr?sta ei lito stund.