Eg e ein malar. Gi meg torg og smau
og trengsel. Gi meg mennesker s? leve
forkr?pla liv, ein villkatt s? e dau,
ein ?rlige arbeidsmann s? st?r og streve.
Eg eige tusen fargar. Me palett
og pensel ser eg godt. Alt har eg sett.
Det vakraste e ekta, ikkje fraser.
Ein e'kje fant om ein e kledd i laser.

Eg like ikkje skreddarsydde menn.
Eg kan'kje mala st?vfri mannekengar.
Eg like ikkje uvenns gode venn
og kler s? alltid henge p? ein hengar
i fylte garderobar. Eg har f?tt
min egen barndom basta i et slott!
Eg like skjeive typar, tr?tte slavar
med rynketekst av skitne, sm? bokstavar.

Eg like ikkje medvind, gratis fart.
Eg like ikkje motstandslause dagar.
Eg kan'kje mala kvitt s? aldri svart
har sota med fortvilelse og plagar.
Eg like ikkje gudelige glis
s? telle penger. Fins et paradis,
d? m? det v?r' for horene og skyggen
s? prektigheten alltid vende ryggen.

Eg malte p? Montmartre i Paris